In ons eerdere artikel “Jeugdzorgketen faalt: raad, college en professionals aan zet” maakten we één punt glashelder: als verantwoordelijkheid schuift, betaalt het kind de prijs. Kind centraal klinkt mooi, maar in de praktijk zie je te vaak het omgekeerde: schaarste stuurt, rollen worden smal uitgelegd, en pas als het misgaat begint het wijzen. Dat patroon zien we terug in discussies over plaatsingen, wachttijden, specialistische naschoolse opvang en in de aanloop naar 10 voor de jeugd. En precies daarom is het tijd voor de volgende stap: als we verantwoordelijkheid serieus nemen, moeten we óók doorgronden wat de verantwoordelijkheid van het rijk is in dit stelsel.