VWS - politiekopinhoud.nl

Addendum brandbrief jeugdzorg: geen basisnorm, geen onafhankelijk toezicht – zorgvacuüm en willekeur dreigen

Op donderdag 18 december 2025 hebben wij Den Haag een brandbrief gestuurd over de koers in de jeugdzorg. De kern was toen al helder: als het Rijk geen duidelijke basisnorm vastlegt voor wat minimaal onder jeugdhulp moet vallen, ontstaat er ruimte voor verschillen, doorschuiven en juridische onzekerheid. Gemeenten, verzekeraars en regio’s gaan dan ieder vanuit hun eigen verantwoordelijkheid handelen, maar zonder één centrale ondergrens die overal geldt. En precies daar hoort Den Haag regie te nemen: de wetgever bepaalt de basis, gemeenten voeren uit.

Precies daarom hebben wij, in aanvulling op onze brandbrief, een addendum opgesteld en dit voor de formatie en via de Vaste Kamercommissie VWS neergelegd, omdat de stelselrisico’s inmiddels zichtbaar worden in de praktijk.

Kind centraal in de jeugdzorg: onze brandbrief aan Den Haag

Wij hebben vandaag een brandbrief over de jeugdzorg gestuurd aan de formerende partijen in Den Haag (CDA, D66 en VVD). We doen dat omdat we in gemeenten nu een keuze zien die sluipenderwijs wordt gemaakt: normaliseren wordt steeds vaker gebruikt als synoniem voor bezuinigen in de jeugdzorg.

Welke financiële plichten heeft het rijk in de jeugdzorg?

In ons eerdere artikel “Jeugdzorgketen faalt: raad, college en professionals aan zet” maakten we één punt glashelder: als verantwoordelijkheid schuift, betaalt het kind de prijs. Kind centraal klinkt mooi, maar in de praktijk zie je te vaak het omgekeerde: schaarste stuurt, rollen worden smal uitgelegd, en pas als het misgaat begint het wijzen. Dat patroon zien we terug in discussies over plaatsingen, wachttijden, specialistische naschoolse opvang en in de aanloop naar 10 voor de jeugd. En precies daarom is het tijd voor de volgende stap: als we verantwoordelijkheid serieus nemen, moeten we óók doorgronden wat de verantwoordelijkheid van het rijk is in dit stelsel.