Van 80 naar 30 km, bordjes vervangen, klaar. Wie betaalt de rekening als het misgaat?

De gemeente heeft op de West-Om en de Komweg nieuwe verkeersborden geplaatst. De maximumsnelheid is verlaagd. Klaar, zou je denken. Maar wie er een stukje gaat rijden, ziet meteen wat het college niet wil zien: de weg ziet er nog precies zo uit als toen je er 80 mocht rijden. Brede rijbaan, ruime bochten, geen drempel te bekennen. Een wegbeeld dat schreeuwt om gas geven.

Politiek op Inhoud stelt raadsvragen over de afwaardering van de West-Om en Komweg.

Een 30-zone op een 80-weg

Op de oversteek tussen De Kampen en De Hoef, midden in de bebouwde kom, ligt nu een 30 km/u-zone. Tenminste, op papier. Want fietsers die daar oversteken op het parallelpad moeten voorrang verlenen aan automobilisten op de West-Om. Een regeling die ooit is bedacht voor een 80 km/u-weg, niet voor een woonstraat-snelheid.

Het gevolg laat zich raden. Een automobilist die de oversteek nadert, ziet een fietser, schiet instinctief op de rem. En dan blijkt: die fietser had eigenlijk moeten wachten. De situatie is voor niemand meer te lezen. Niet voor automobilisten, niet voor fietsers, en zeker niet voor fietsers onderling die ook nog eens aan elkaar voorrang moeten verlenen.

Niemand die het nu nog weet. Zie ook: Automobilisten in Gemert-Bakel weten het niet meer: 30, 50, 60 of 80 km/u afhankelijk van de weg

Mogen fietsers nu eigenlijk op de West-Om?

Hier wordt het pas echt interessant. Op een 80 km/u-weg zijn fietsers verboden op de rijbaan. In een 30 km/u-zone mogen ze er gewoon op. Door de afwaardering kan dus iedere fietser nu over de West-Om gaan rijden, terwijl de weg er nog uit ziet als een racebaan. Heeft het college daar bij stilgestaan? En zo ja, wat doet de gemeente om die fietser te beschermen?

En als het misgaat?

Dat brengt ons bij de vraag die het college het liefst uit de weg gaat. Als er straks een ongeluk gebeurt op die afgewaardeerde weg, of op die oversteek met de onlogische voorrang, wie is dan aansprakelijk? De gemeente is wegbeheerder. Artikel 6:174 van het Burgerlijk Wetboek legt risicoaansprakelijkheid bij de wegbeheerder als de weg niet voldoet aan wat er redelijkerwijs van mag worden verwacht. Rechters toetsen daarbij aan CROW-richtlijnen, en die zijn glashelder: snelheid en weginrichting moeten op elkaar aansluiten. Doe je dat niet, dan sta je met 1-0 achter zodra er een slachtoffer valt.

Heeft het college juridisch advies ingewonnen? Is de verzekeraar op de hoogte? Wij hebben er expliciet naar gevraagd?

Onze zorg

Politiek op Inhoud staat voor beleid dat werkt in de praktijk, niet alleen op papier. Een bord ophangen is goedkoop. Een weg veilig maken kost geld en tijd. Wij maken ons zorgen dat het college voor de goedkope route heeft gekozen, en dat inwoners en weggebruikers daar de prijs voor gaan betalen. Letterlijk of figuurlijk.

Daarom hebben wij vandaag raadsvragen ingediend. We willen weten waarom de borden zijn geplaatst zonder dat de weg is aangepast. We willen weten wie er straks aansprakelijk is. En we willen weten of het college bereid is om die rare voorrangssituatie op De Kampen / De Hoef opnieuw tegen het licht te houden, voordat er iets gebeurt.

Want zo voelt het nu: bordjes vervangen, vinkje zetten, klaar. Maar de weg is nog dezelfde weg. En de fietser is dezelfde fietser. Alleen het risico is verschoven, van de bestuurder naar de inwoner.

Wil je reageren op ons artikel, stuur mij dan een mailtje via info@politiekopinhoud.nl

Erick Bastiaannet, raadslid Politiek op Inhoud