Na de avond over femicide en narcisme die we onlangs organiseerden, werd ik benaderd door vrouwen uit Gemert-Bakel.
- Vrouwen die thuis te maken hadden met huiselijk geweld.
- Vrouwen die weg wilden, maar niet wisten hoe.
- Vrouwen die zich afvroegen: waar moet ik naartoe als ik niet meer thuis kan blijven?
Hun verhalen lieten mij niet los. Als raadslid voor Politiek op Inhoud ben ik gaan uitzoeken wat er in onze gemeente gebeurt als iemand zegt: Ik ben thuis niet meer veilig.
Er is hulp. Dat wil ik ook gezegd hebben. Via Veilig Thuis, de huisarts, het Sociaal Loket, Lumens, de politie en andere professionals wordt veel belangrijk werk gedaan.
Maar in de verhalen die ik hoorde, kwam steeds iets terug: voor iemand die midden in angst, afhankelijkheid of geweld zit, is de route vaak niet duidelijk.
- Wie pakt de regie?
- Waar kun je meteen terecht?
- Wat als je geen eigen inkomen hebt?
- Wat als je geen netwerk hebt?
- Wat als er kinderen bij betrokken zijn?
- Wat als je vannacht niet meer terug naar huis kunt?
Ik sprak met slachtoffers, professionals en betrokken organisaties. Niet om iemand de schuld te geven, maar om beter te begrijpen waar mensen vastlopen.
De vraag die bleef hangen was simpel: weten we zeker dat alles goed loopt op het moment dat iemand echt moet vluchten? Daarom heb ik op 2 juli in de gemeenteraad van Gemert-Bakel aandacht gevraagd voor de praktijk achter huiselijk geweld.
Samen met PRO Sociaal Gemert-Bakel diende ik namens Politiek op Inhoud de motie “Samenhangende aanpak huiselijk geweld en geweld in afhankelijkheidsrelaties” in.
Met die motie vragen we het college om de huidige aanpak in kaart te brengen. Waar gaat het goed? Waar zitten knelpunten? Wie is waarvoor verantwoordelijk? En wat moet beter, zodat slachtoffers sneller en duidelijker naar veiligheid worden geholpen? De motie werd unaniem aangenomen door de gemeenteraad van Gemert-Bakel.
Als iemand eindelijk durft te zeggen: ik ben thuis niet meer veilig, dan mag diegene niet verdwalen in regels of loketten. Dan moet duidelijk zijn wie helpt, waar je terecht kunt en wat de volgende stap is. Hellouise Claassen-Rossen Raadslid Politiek op Inhoud
Daar ben ik dankbaar voor. Want dit gaat niet over politieke winst. Dit gaat over mensen die thuis niet veilig zijn. Over vrouwen, mannen en kinderen die soms pas na lange tijd durven zeggen: zo kan het niet langer.
Als iemand eindelijk die stap zet, mag diegene niet van loket naar loket worden gestuurd. Dan moet duidelijk zijn wie helpt, waar je terechtkunt en wat de volgende stap is.
Beleid is pas goed als het in de praktijk ook werkt. Juist op het moment dat iemand bang is, geen overzicht meer heeft en snel hulp nodig heeft. Een slachtoffer moet niet hoeven uitzoeken hoe het systeem werkt. Het systeem moet klaarstaan als iemand zegt: ik moet hier weg.
Liefs en stay safe,
Hellouise Claassen-Rossen
Raadslid Politiek op Inhoud
email: Hellouise.rossen@gemert-bakel.nl
Zie ook maidenspeech Hellouise over huiselijk geweld – klik hier –
