Natuurbegraven: college opende zelf de doos van Pandora, er is geen weg terug

Afgelopen week hebben wij in de commissie de evaluatie natuurbegraven behandeld. Het college wil naar aanleiding van die evaluatie het besluit van 10 april 2025 over natuurbegraven aanvullen met de voorwaarde dat aanvullend ruimtelijk beleid noodzakelijk is om de ontwikkeling van natuurbegraven in Gemert-Bakel beheersbaar te houden.

Op het eerste gezicht klinkt dat logisch. Niemand wil dat natuurbegraven zonder duidelijke ruimtelijke afweging overal mogelijk wordt. Ook Politiek op Inhoud niet. Een initiatief voor natuurbegraven moet goed worden beoordeeld op natuur, landschap, verkeer, parkeren, water, bodem, omgeving en beheer.

De noodzaak voor aanvullend beleid wordt niet onderbouwd in het huidige voorstel. Voor ons is er maar één conclusie: handhaaf het besluit van 10 april 2025, zonder daar nu opnieuw aanvullend ruimtelijk beleid als extra voorwaarde tussen te schuiven.

Wanneer is dit dossier ontspoord?

Dit dossier is ontspoord doordat het college al in 2021 zonder kaders wilde meewerken aan één concreet initiatief voor natuurbegraven in Milheeze/Nederheide.

Onder leiding van een college met CDA en Dorpspartij is qua natuurbegraven toen de doos van Pandora geopend. Er lag nog geen gemeentelijke keuze over natuurbegraven. Er lagen nog geen kaders. De raad had nog geen brede afweging gemaakt. Toch werkte het college mee aan een principeverzoek dat samenhing met circa 40 hectare gemeentelijke bosgrond.

Als je als gemeente één initiatief voor natuurbegraven serieus in behandeling neemt, moet je meteen de vervolgvraag stellen: wat betekent dit voor Gemert-Bakel als geheel? Willen we natuurbegraven überhaupt? Willen we één locatie? Twee locaties? Meer locaties? En wat doen we als andere partijen zich ook melden? Die discussie had in 2021 gevoerd moeten worden.

De raad heeft vervolgens met een motie van Jan Vroomans (nu Politiek op Inhoud) op de rem getrapt. Het college kreeg vervolgens de opdracht om pas op de plaats te maken en met kaders te komen voor deze en soortgelijke ontwikkelingen.

Kaders zonder rekening te houden met schaarse vergunning

Toen het college in 2023 de kaders ging opstellen, waren er inmiddels meerdere initiatieven bekend. Niet één maar zeker drie. Een weer gaat het fout. Dan gaat het bij kaders opstellen niet alleen over algemene ruimtelijke spelregels. Dan moet je ook regelen hoe je met meerdere initiatiefnemers omgaat.

In de commissie hield de wethouder opnieuw vol dat bij het opstellen van de kaders nog geen sprake was van een schaarse situatie. Volgens haar redenering ontstond die pas toen de raad via amendement bepaalde dat maximaal twee locaties mogelijk waren.

Als er drie partijen belangstelling hebben en de gemeente niet onbeperkt ruimte wil bieden, dan lag het verdelingsvraagstuk toen al op tafel. Dat blijf wethouder van Zeeland nog steeds ontkennen.

De discussie over natuurbegraven gaat niet alleen over natuur en ruimte. Het gaat dus ook over gelijke kansen, verdeling en bestuurlijke zuiverheid. Zeker als het college eerst één initiatief ruim baan geeft en pas daarna kaders gaat maken terwijl andere partijen inmiddels ook in beeld zijn.

Als het college in 2023 had erkend dat er sprake was van een schaarse situatie of in elk geval van een verdelingsvraagstuk, dan had de raad daar aan de voorkant over kunnen besluiten. Dan had de raad kunnen bepalen hoe Gemert-Bakel dit wilde inrichten. Dan was de raad niet achteraf geconfronteerd met een puntensysteem dat bepalend werd voor de uitkomst.

Waar ging het fout?

In 2021 wilde het college al meewerken aan één initiatief voor natuurbegraven in Milheeze/Nederheide, zonder dat de raad eerst kaders had vastgesteld.
Daarmee opende het college zelf de deur naar natuurbegraven, zonder vooraf de principiële discussie te voeren: willen we dit in Gemert-Bakel, en zo ja onder welke voorwaarden?
De raad moest via een motie op de rem trappen, omdat het college al bezig was met een spoor rond circa 40 hectare gemeentelijke bosgrond.
In 2023 maakte het college vervolgens kaders terwijl er inmiddels zeker drie initiatieven bekend waren.
Toch werd het verdelingsvraagstuk niet goed uitgewerkt. Als er meerdere gegadigden zijn en de gemeente niet iedereen wil of kan bedienen, moet vooraf duidelijk zijn hoe je eerlijk, transparant en controleerbaar verdeelt.
De wethouder blijft ook na de evaluatie volhouden dat er bij het opstellen van de kaders nog geen sprake was van een schaarse situatie. Dat is precies het probleem: de kernfout wordt nog steeds niet erkend.
Na vaststelling van de kaders werkte het college een puntensysteem uit, zonder dat de raad vooraf expliciet over die verdeelsystematiek had besloten.
In het voorstel van 10 april 2025 bleek dat geen van de drie initiatieven voldeed aan de kaders. Toch schoof het college één partij feitelijk als winnaar naar voren. Als niemand voldoet, kun je niet alsnog één partij aanwijzen door van de kaders af te wijken.
CDA en Dorpspartij hebben dit proces politiek laten doorlopen. In de commissiebehandelingen waren zij bereid het college te volgen, terwijl de feiten en juridische risico’s vroegen om bijsturing.
Pas nadat Politiek op Inhoud bleef doorvragen en de vervanger van wethouder Van Zeeland opriep om het voorstel opnieuw te bekijken, werd duidelijk erkend dat het voorstel zoals het voorlag niet houdbaar was.
Nu trekt het college opnieuw een zware conclusie: aanvullend ruimtelijk beleid is noodzakelijk. Maar ook die noodzaak wordt niet onderbouwd.

Sluit kader ↑

Politiek op Inhoud ziet 2 problemen.

Het eerste probleem is dat de wethouder nog steeds niets lijkt te leren van de evaluatie. Zij herhaalt in mei 2026 nog steeds het standpunt dat bij het opstellen van de kaders geen sprake was van een schaarse situatie. Terwijl de kaders in de praktijk uitgingen van het selecteren van 1 initiatief terwijl er toen al meerdere initiatiefnemers bekend waren.

Schaarse vergunning: het gebrek aan kennis, kunde en reflectie van wethouder van Zeeland

In 2023 stelde het college kaders op voor natuurbegraven. Die kaders waren niet vrijblijvend: volgens de adviesnota moesten daarmee nieuwe initiatieven worden getoetst en beoordeeld op kwaliteit.
Op dat moment wist het college al dat er meerdere initiatieven en verzoeken lagen. Pelgrimshof schrijft op 22 november 2022 dat in het gesprek met wethouder Van Zeeland en dhr. Edmonds is gezegd dat de gemeente een kader wilde opstellen en dat er inmiddels vier verzoeken bij de gemeente lagen.
Daarmee lag het verdelingsvraagstuk al op tafel voordat de kaders werden vastgesteld. Als je weet dat er meerdere partijen zijn, moet je in de kaders regelen hoe je die partijen eerlijk, transparant en controleerbaar beoordeelt.
Toch deed het college alsof de kaders alleen gingen over ruimtelijke kwaliteit, natuur, water, bodem en beheer. De vraag hoe de gemeente zou omgaan met meerdere gegadigden werd niet goed in de kaders uitgewerkt.
Later erkent het college feitelijk wél dat sprake was van schaarste. In de beantwoording op Raadsvraag 88 wordt de schaarste gekoppeld aan het amendement bij de kaders: maximaal twee locaties, één in de oude gemeente Gemert en één in de oude gemeente Bakel-Milheeze.
In diezelfde beantwoording erkent het college ook dat de andere initiatieven al in december 2021 en september 2022 waren binnengekomen. Daarmee waren er dus al meerdere initiatieven bekend voordat de kaders in 2023 werden opgesteld.
In de commissievergadering hield de wethouder nog steeds vol dat er bij het opstellen van de kaders geen sprake was van een schaarse vergunningensituatie.
Volgens haar redenering was een selectie van één initiatief uit drie bekende initiatieven nog géén schaarse situatie, maar werd een selectie van twee initiatieven uit drie dat ineens wél door het amendement van de raad. Dat is niet logisch.
Als het college na dat amendement zelf uitgaat van een schaarse situatie, dan had de uitvoering daarna ook volgens die spelregels moeten verlopen: vooraf helder, transparant, met objectieve criteria en met duidelijke betrokkenheid van de raad.
Dat gebeurde niet. Na het amendement zijn aanvullende criteria en een puntentelling ontwikkeld, zonder dat de raad vooraf expliciet over die verdeelsystematiek heeft besloten.
Ook is niet zichtbaar dat het college de lijn uit de VNG-handreiking over schaarse vergunningen goed heeft toegepast: vooraf duidelijk maken wie kan meedingen, binnen welke termijn, op basis van welke criteria en volgens welke procedure.
In de uitvoering ging het opnieuw mis. In het voorstel van 10 april 2025 bleek dat geen van de drie initiatieven voldeed aan de kaders. Toch schoof het college één partij feitelijk als winnaar naar voren.
Als niemand aan de kaders voldoet, kun je niet alsnog één partij aanwijzen door van die kaders af te wijken. Juist bij een schaarse situatie moet de overheid zich houden aan de eigen vooraf gestelde regels.
De conclusie is dubbel: bij het opstellen van de kaders had het college het schaarstevraagstuk al moeten meenemen, omdat meerdere partijen bekend waren. En vanaf het moment dat het college zelf erkende dat sprake was van een schaarse situatie, heeft het college daarna alsnog niet gehandeld volgens de principes die daarbij horen.

Sluit kader ↑

Na het aanpassen van het kader in 2023 (van 1 naar mogelijk 2 initiatieven) stelt het college dat er toen wel sprake was van een schaarse situatie. In het voorstel van 10 april 2025 bleek dat geen van de drie initiatieven voldeed aan de kaders. Toch schoof het college één partij feitelijk als winnaar naar voren. Als drie partijen niet voldoen, kun je niet achteraf één partij alsnog aanwijzen door van die kaders af te wijken. Ook dat laat zien dat de wethouder het vraagstuk van schaarse vergunningen, gelijke kansen en een zuivere verdeling niet begrijpt.

Dan nog in de commissievergadering uitspreken dat zij niet incompetent heeft gehandeld, zegt voldoende over de bestuurlijke risico’s die wij nu en in de toekomst met deze wethouder nemen.

Tweede probleem

Het tweede probleem is het nieuwe voorstel van het college. Het college wil aan het besluit van 10 april 2025 toevoegen dat aanvullend ruimtelijk beleid noodzakelijk is. Volgens de wethouder volgt dat uit advies van de ambtelijke organisatie. Maar de onderbouwing voor dat ontbreekt.

De benchmark van het college laat vooral zien dat sommige gemeenten beleid hebben en andere gemeenten initiatieven via de normale ruimtelijke route beoordelen. Dat bewijst niet dat Gemert-Bakel eerst nieuw beleid móét maken voordat een initiatief kan worden beoordeeld. Beleid kan nuttig zijn. Beleid kan wenselijk zijn. Maar dat is iets anders dan noodzakelijk. Als het college zegt dat aanvullend ruimtelijk beleid noodzakelijk is, moet het ook hard maken waarom de bestaande ruimtelijke route niet volstaat. Zeker in dit dossier. Juist na alles wat er fout is gegaan, mag de raad geen nieuwe zware conclusie accepteren zonder harde onderbouwing.

Benchmark college schiet tekort: conclusie wordt niet gedragen

Punt	Waarom dit tekortschiet
Verkeerde hoofdvraag	De college-benchmark kijkt vooral of er gemeenten zijn die beleid hebben. De echte vraag is of aanvullend ruimtelijk beleid in Gemert-Bakel noodzakelijk is naast de bestaande ruimtelijke route.
Opsomming is geen bewijs	Het college noemt voorbeelden van gemeenten met beleid, beleidsregels of voorwaarden. Dat bewijst niet dat Gemert-Bakel ook eerst nieuw beleid moet maken. Het is een opsomming van varianten, geen onderbouwing van noodzaak.
Te smal en selectief	Het college noemt onder meer Montferland, West-Betuwe, Nieuw Roden en Westerkwartier, maar legt niet uit waarom juist die voorbeelden representatief zijn. Gemeenten waar natuurbegraven via concrete ruimtelijke procedures is beoordeeld, worden onvoldoende meegenomen.
Voorbeelden dragen conclusie niet	Montferland gebruikt beleid vooral als faciliterend kader. Westerkwartier werkt met technische en ruimtelijke eisen. Hof van Twente kiest lokaal voor maximaal drie locaties. Dat zijn lokale keuzes, geen bewijs dat aanvullend beleid overal noodzakelijk is.
Brabantse context ontbreekt	Voor Gemert-Bakel is vooral relevant wat in Noord-Brabant geldt. Brabant kent geen specifieke provinciale regeling voor natuurbegraven, maar wel regels voor natuur, landschap, water, Natuur Netwerk Brabant en groenblauwe waarden. Daarmee bestaat al een toetsingskader voor concrete initiatieven.
Normale ruimtelijke route niet serieus vergeleken	De raad koos op 10 april 2025 juist om de oude kaders in te trekken en initiatieven opnieuw te beoordelen via geldende wet- en regelgeving en een goede ruimtelijke onderbouwing. Als het college daarvan wil afwijken, moet het aantonen waarom die route niet werkt. Dat doet de benchmark niet.
VNG-lijn ondersteunt college niet	De VNG-handreiking beschrijft vooral hoe een concreet initiatief kan worden beoordeeld via omgevingsplan of BOPA, met onderzoeken, participatie, natuurtoets, beheerplan, verkeer, parkeren en borging. Dat is geen oproep om eerst nieuw gemeentelijk beleid te maken.
“Beheersbaar houden” blijft vaag	In de adviesnota wordt aanvullend ruimtelijk beleid gekoppeld aan het beheersbaar houden van natuurbegraven. Daarmee wordt beleid feitelijk een extra instrument om aantallen en locaties te reguleren. Dat wringt als eerder is uitgesproken dat natuurbegraven op de drie bekende locaties ruimtelijk voorstelbaar kan zijn.
Geen uitleg welk probleem overblijft	Als alle drie de locaties ruimtelijk voorstelbaar kunnen zijn, moet het college uitleggen welk extra beheersprobleem niet via omgevingsplan, BOPA, natuurtoets, beheerplan, verkeer, parkeren, participatie en ruimtelijke onderbouwing kan worden opgelost. Die uitleg ontbreekt.
POI-benchmark komt tot andere conclusie	De benchmark van Politiek op Inhoud laat zien dat aanvullend beleid een keuze kan zijn, maar geen bewezen noodzaak is. De bestaande ruimtelijke route biedt voldoende instrumenten om concrete initiatieven zorgvuldig te toetsen.
Ambtelijk advies moet sterker zijn	Omdat de wethouder stelt dat de noodzaak van aanvullend beleid volgt uit ambtelijk advies, had de onderbouwing veel steviger moeten zijn. Een ambtelijk advies moet aantonen waarom beleid noodzakelijk is, niet alleen laten zien dat sommige gemeenten ergens beleid hebben.
Conclusie	De college-benchmark draagt de zware conclusie niet. Zij bewijst niet dat Gemert-Bakel aanvullend ruimtelijk beleid nodig heeft. Zij bewijst alleen dat gemeenten verschillend omgaan met natuurbegraven. Dat is onvoldoende om het raadsbesluit van 10 april 2025 opnieuw aan te vullen met een extra beleidsvoorwaarde.

Sluit kader ↑

Advies ambtelijke organisatie

Het college is verantwoordelijk voor het voorstel aan de raad. De politieke afweging ligt bij het college. Maar een ambtelijk advies moet wel inhoudelijk kloppen. Het mag niet toewerken naar een politiek gewenste conclusie. Als de ambtelijke organisatie adviseert dat aanvullend ruimtelijk beleid noodzakelijk is, dan moet dat advies feitelijk, juridisch en controleerbaar onderbouwd zijn. Dan moet helder worden uitgelegd welk probleem dat beleid oplost, waarom de bestaande ruimtelijke route niet volstaat en waarom de benchmark die conclusie draagt.

Dat ontbreekt nu. Daarmee wordt een politieke keuze ambtelijk verpakt als inhoudelijke noodzaak. De raad wordt opnieuw gevraagd te vertrouwen op een advieslijn die in de adviesnota en de uitgevoerde benchmark niet wordt onderbouwd.

Waarom spreken wij nu de driehoek aan?

Punt	Waarom dit ertoe doet
Benchmark is apart weerlegd	De foutieve conclusie over de benchmark hebben wij al apart uitgewerkt. Die analyse laat zien dat de benchmark van het college niet aantoont dat aanvullend ruimtelijk beleid noodzakelijk is.
Zware conclusie in adviesnota	Het college presenteert aanvullend ruimtelijk beleid als noodzakelijk om natuurbegraven beheersbaar te houden. Dat is geen kleine technische toevoeging, maar een nieuwe voorwaarde die de uitvoering van het raadsbesluit van 10 april 2025 opnieuw stuurt.
College beroept zich op ambtelijk advies	In de commissie heeft de wethouder aangegeven dat deze lijn volgt uit ambtelijk advies. Daarmee gaat het niet alleen om een politieke keuze van het college, maar ook om de kwaliteit van de ambtelijke voorbereiding.
Politiek mag, maar advies moet kloppen	Het college mag een politieke keuze maken. Maar een ambtelijk advies moet feitelijk, juridisch en controleerbaar zijn. Het mag niet toewerken naar een politiek gewenste conclusie.
Politieke keuze wordt inhoudelijke noodzaak	Als de benchmark de conclusie niet draagt, wordt een politieke keuze ambtelijk verpakt als inhoudelijke noodzaak. Juist dat is na dit dossier risicovol.
Niet opnieuw naar het college	Wij sturen dit niet als nieuwe inhoudelijke reactie aan het college. Het college heeft de lijn gekozen en in de commissie verdedigd. Onze zorg zit nu bij de kwaliteit van de informatie die de raad krijgt.
Rol van de driehoek	De driehoek bestaat uit de burgemeester, de griffier en de gemeentesecretaris. Zij hebben ieder vanuit hun rol verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het bestuurlijke proces, de informatiepositie van de raad en de ambtelijke voorbereiding.
Geen politiek oordeel gevraagd	Wij vragen de driehoek niet om politiek stelling te nemen over natuurbegraven. Die keuze hoort in de raad.
Wel toets op informatievoorziening	Wij vragen de driehoek wel om te beoordelen of de raad juist, volledig en controleerbaar wordt geïnformeerd over de gestelde noodzaak van aanvullend ruimtelijk beleid.
Patroon uit dit dossier	In dit dossier ging de voorbereiding eerder fout: het schaarstevraagstuk werd niet goed meegenomen, de raad werd achteraf geconfronteerd met een puntensysteem en de juridische onderbouwing bleek kwetsbaar.
Geen normaal politiek verschil	Als opnieuw een zware conclusie aan de raad wordt voorgelegd zonder dat de onderbouwing die conclusie draagt, is dat geen normaal politiek verschil van inzicht meer. Dan raakt het de betrouwbaarheid van de raadsvoorbereiding.
Kernvraag aan de driehoek	Kan de raad op basis van de huidige adviesnota, de beantwoording van raadsvragen en de benchmark zorgvuldig besluiten over de gestelde noodzaak van aanvullend ruimtelijk beleid?
Daarom brengen wij de driehoek in stelling	Niet om het debat over natuurbegraven over te doen, maar om te voorkomen dat de raad opnieuw een besluit neemt op basis van een advieslijn die feitelijk, juridisch en inhoudelijk onvoldoende is onderbouwd.

Sluit kader ↑

De driehoek bestaat uit de burgemeester, de griffier en de gemeentesecretaris. Vanuit hun eigen rol zijn zij mede verantwoordelijk voor de kwaliteit van de raadsvoorbereiding: de burgemeester als bewaker van het bestuurlijke proces, de griffier als bewaker van de informatiepositie van de raad en de gemeentesecretaris als verantwoordelijke voor de kwaliteit van de ambtelijke voorbereiding. Daarom hebben wij een notitie gemaakt en deze samen met Sociaal Gemert-Bakel-Groenlinks PvdA en de VVD aan de driekhoek gestuurd. Niet om het politieke debat over natuurbegraven over te doen, maar om te beoordelen of de raad juist, volledig en controleerbaar wordt geïnformeerd.

CDA en Dorpspartij hebben hun taken verzaakt

CDA en Dorpspartij hebben dit proces politiek laten doorlopen. Twee keer lag er een voorstel dat niet deugde. Twee keer was dit duo bereid het college blind te volgen. Pas toen Politiek op Inhoud bleef doorvragen en de vervanger van wethouder Van Zeeland opriep om opnieuw naar het voorstel te kijken, werd duidelijk erkend dat het voorstel niet houdbaar was. Niet de feiten waren leidend, maar de wens van het CDA en de Dorpspartij om het college overeind te houden en te sturen op een uitkomst die politiek gewenst is.

Het amendement van 10 april 2025 is geen vrijbrief voor drie natuurbegraafplaatsen. Het was een actie van Politiek op Inhoud om uit de bestuurlijke puinhoop te komen die door dit college was veroorzaakt. Terug naar de normale ruimtelijke route. Terug naar toetsing op basis van wet- en regelgeving. Terug naar een proces waarin een initiatief inhoudelijk wordt beoordeeld en de raad niet achteraf wordt geconfronteerd met een selectie die vooraf onvoldoende zuiver was ingericht.

Het CDA en Dorpspartij lanceerde in de commissievergadering het idee dat de optie “geen natuurbegraven” op tafel moet. Die gedachte is door het handelen van dit en vorig college juridisch en bestuurlijk gezien volledig ondenkbaar geworden.

Volgens het evaluatierapport heeft de raad ook steken laten vallen. Toon Coopmans (Dorpspartij noemen mij een slappe hap toen ik mij daar niet in herkende.

We hebben de fouten die gemaakt zijn en waar Politiek op Inhoud heeft bijgestuurd nog eens in een feitenkader voor iedereen op een rijtje gezet.

Volgens mij moet deze aspirant wethouder maar eens gaan leren een toontje lager te zingen en goed gaan kijken wat de bijdrage tot dit dramadossier is geweest van het CDA en de Dorpspartij.

Hoe heeft Politiek op Inhoud bijgestuurd?

Waar CDA en Dorpspartij het college bleven volgen, heeft Politiek op Inhoud op meerdere momenten bijgestuurd. Niet om natuurbegraven onmogelijk te maken, maar om te voorkomen dat de raad opnieuw een besluit neemt op basis van een voorstel dat juridisch, bestuurlijk of feitelijk niet klopt.
Politiek op Inhoud heeft in 2022 met een motie op de rem getrapt toen het college zonder kaders verder wilde met het initiatief in Milheeze/Nederheide.
Daarmee werd voorkomen dat het college doorging op één spoor, gekoppeld aan circa 40 hectare gemeentelijke bosgrond.
In 2024 heeft Politiek op Inhoud opnieuw vragen gesteld over de beoordeling van de initiatieven en de juridische houdbaarheid van de voorgestelde keuze.
In de commissievergadering van 27 november 2024 heeft Politiek op Inhoud duidelijk gemaakt dat het voorstel niet rijp was voor de raad. De procesconclusie werd uiteindelijk dat het voorstel niet door kon naar de raadsvergadering van 12 december 2024. Alleen CDA en Dorpspartij wilden toen door.
Politiek op Inhoud heeft in december 2024 het punt van schaarse vergunningen expliciet op tafel gelegd. In de beantwoording van 23 december 2024 erkende het college op de vraag van POI/D66 dat bij het beperken van het aantal natuurbegraafplaatsen sprake was van een schaarse vergunning.
Daarmee heeft Politiek op Inhoud het juridische kernpunt geïntroduceerd dat later in maart 2025 opnieuw centraal kwam te staan.
In de tweede commissiebehandeling heeft Politiek op Inhoud opnieuw doorgevraagd, terwijl CDA en Dorpspartij het college bleven volgen en zelf geen enkele kritische vraag stelden over de juridische kern van het voorstel.
Politiek op Inhoud heeft de vervanger van wethouder Van Zeeland nadrukkelijk opgeroepen om vóór de raadsvergadering van 10 april 2025 de businesscase en de juridische houdbaarheid van het voorstel nog één keer goed door te nemen.
Pas daarna kwam, enkele uren voor de raadsvergadering, de erkenning dat het voorstel zoals het voorlag niet houdbaar was. Dat bevestigde dat de kritiek van Politiek op Inhoud terecht was.
Op 10 april 2025 is Politiek op Inhoud met een amendement gekomen om het college weer op het juiste spoor te zetten. De oude kaders werden ingetrokken en het dossier werd teruggebracht naar de normale ruimtelijke route: nieuwe of aangepaste initiatieven beoordelen op basis van geldende wet- en regelgeving en een goede ruimtelijke onderbouwing.
Politiek op Inhoud heeft daarna niet losgelaten. Ook in 2026 zijn opnieuw vragen gesteld over de evaluatie, de beantwoording, de benchmark en de vraag waarom aanvullend ruimtelijk beleid noodzakelijk zou zijn.
Toen het college opnieuw stelde dat aanvullend beleid noodzakelijk is, heeft Politiek op Inhoud zelf een benchmark uitgevoerd. Die komt tot een andere conclusie: aanvullend beleid kan een keuze zijn, maar is geen bewezen noodzaak. De bestaande ruimtelijke route biedt voldoende instrumenten om concrete initiatieven te toetsen.
Politiek op Inhoud heeft samen met Sociaal Gemert-Bakel/GroenLinks PvdA en VVD de driehoek gevraagd te beoordelen of de raad juist, volledig en controleerbaar wordt geïnformeerd over de gestelde noodzaak van aanvullend ruimtelijk beleid.

Sluit kader ↑

Natuurbegraven: college opende zelf de doos van Pandora, er is geen weg terug